Reklam alanı-1
Dikkat: Forum bütün Üyelere Kapatılmıştır!
Sadece Yöneticiler Forumu görebilirler.

Bu da benim o anım (aybora civcivi:))

Cık cık cık,ama olmaz ki tam unutuyorum diyorum yine hatırlatıyorsunuz bana o an'ımı yahu Tamam ,tamam anlatıyorum kızmayın hemen,birrr varmışşş bir yokmuşşş...seneler önce,develer tellal pireler berber iken ...(pardon masal moduna girdim hemen çıkayım ) ........ Sene 1983,doğumuma az kalmış.Beni bekleyen(!) geniş bir ailem var;annem,babam,dedem,babaannem,halam.Ailenin ilk çocuğuyum ama kimsenin umrunda değil:)..tabi köylük yer cahil insanlar... zor şartlar..bağ bahçe,inek koyun,tavuk ördek

Konuyu değerlendir: Bu da benim o anım (aybora civcivi:))

5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 6722 kez incelendi.

  1. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Mesajlar
    674

    Bu da benim o anım (aybora civcivi:))

    Cık cık cık,ama olmaz ki tam unutuyorum diyorum yine hatırlatıyorsunuz bana o an'ımı yahu
    Tamam ,tamam anlatıyorum kızmayın hemen,birrr varmışşş bir yokmuşşş...seneler önce,develer tellal pireler berber iken ...(pardon masal moduna girdim hemen çıkayım )
    ........
    Sene 1983,doğumuma az kalmış.Beni bekleyen(!) geniş bir ailem var;annem,babam,dedem,babaannem,halam.Ailenin ilk çocuğuyum ama kimsenin umrunda değil..tabi köylük yer cahil insanlar... zor şartlar..bağ bahçe,inek koyun,tavuk ördek vs.. vs..çekiçten gel körüğe,körükten git çekice hesabı iş güç annem garibim pek zorluklarla hamilelik geçirmiş;neyse zaman gelmiş apar topar tarladan hastahaneye yetişmişler..ama hastanede tamirat varmış annem koridorda bi sedyede yapmış doğumu bunlar köylü diye ilgilenmemiş doktor eve göndermiş hemen;hani demiştim ya ben ailenin ilk çocuğuyum ya güya babaannem bi jest yapmış hastahaneye getirmiş miş Diğer kardeşlerim evde doğmuş ama şanslılarmış Allah'tan

    Neyse gelelim engelimin oluşumuna yani o an'ıma Ben size bana anlatılan rivayetleri yazayım ;
    annemin deyimiyle;ben turp gibiymişim;babaannemin deyimiyle o kargaşada hemşire kundaklayınca olmuş bacağım ,neyse işin aslını sonra öğrenceğiz bekleyin
    Bir diğer rivayete göre de ;nazar olmuşmuş bana (40 çıkmadan kadının biri gelmiş -aman da aman ,aybora tavuğu civcivi gibiymiş kız..demiş maşallah dememiş...Aradan onca zaman geçmiş nazar tutmuş neyse gelelim asıl meseleye;
    3 yaşına kadar gayet normalmişim;annemin eteğini tutup dolanırmışım,hatta beşik kertmem bile varmış
    bi gün yine tarlada çalışırlarken,dedem beni almış kucağına arka(su yoluna) dikmiş ayağa,ben pat diye yığılmışım suyun içine kaldırmış bi daha dikmiş dedem,ama nafile boş çuval gibi yığılmışım hemen anneme bile demeden eve getirmiş babaannem;geçer diye sol bacağıma iğne yapmış ana yüreği işte annem çalışmaktan başını kaldırınca dayanamamış içine mi doğdu ne ben eve gideceğim demiş..gelmiş ki ne görsün ben kucağına yığılmışım,koşturmuş feryad figan araba bulmuş doğru hastaneye;doktorun dediği şu;
    çocuğunuz ağır ateşlenmiş;çocuk felci geçiriyo..

    Uzun uzun ameliyatlardan sonra sol yanımı bacağım hariç kurtarmışlar onu da kısmen kurtarmaya bi ameliyat kalmış ,dedem hasat zamanı diye götürmemiş ona da;babam da gayet ciddi ;ya hu bırakın topal desinler lakabına demiş gülerek, Annem garibim çok çabalamış ama nafile 13 yaşıma gelince bi akraba doktor abi gelmişti bize;milletin içinde bacağına bakacağım deyince,ben kopardım yaygarayı ;göstermem de göstermem ;annem ikna etmeye çalıştı ama nafile; ondan sonra hastanelerden de;doktorlardan da nefret ediyorum

    Diyacahsınız ki niye?İşte beleee Kader bu şekilde benim sizlerin arasına girmeme vesile olmuş Çok küçükken acaip isyankardım , hani şu çatlak çocuklar- topal topal.. der eğlenir ya kendilerince o anlarda çok isyan ettim Allah affetsin ama şu an ne kadar şükretsem azdır halime;inanın o çirkin sol bacağımı öbüründen daha çok seviyorum
    Şimdiden ilgi gösterip yazdıklarımı okuduğunuz için teşekkür ediyorum
    Saygılarrr...Sevgiler...

    Not:Çok önceleri yazdığım bu yazımı buraya taşırken farkettim de anlatımım ne kadar da değişmiş yahu

    Dipnot:aybora:hybro (Dönemin etlik piliç genotipi)
  2. 29.Haziran.2010, 19:20
    #1
    Cık cık cık,ama olmaz ki tam unutuyorum diyorum yine hatırlatıyorsunuz bana o an'ımı yahu
    Tamam ,tamam anlatıyorum kızmayın hemen,birrr varmışşş bir yokmuşşş...seneler önce,develer tellal pireler berber iken ...(pardon masal moduna girdim hemen çıkayım )
    ........
    Sene 1983,doğumuma az kalmış.Beni bekleyen(!) geniş bir ailem var;annem,babam,dedem,babaannem,halam.Ailenin ilk çocuğuyum ama kimsenin umrunda değil..tabi köylük yer cahil insanlar... zor şartlar..bağ bahçe,inek koyun,tavuk ördek vs.. vs..çekiçten gel körüğe,körükten git çekice hesabı iş güç annem garibim pek zorluklarla hamilelik geçirmiş;neyse zaman gelmiş apar topar tarladan hastahaneye yetişmişler..ama hastanede tamirat varmış annem koridorda bi sedyede yapmış doğumu bunlar köylü diye ilgilenmemiş doktor eve göndermiş hemen;hani demiştim ya ben ailenin ilk çocuğuyum ya güya babaannem bi jest yapmış hastahaneye getirmiş miş Diğer kardeşlerim evde doğmuş ama şanslılarmış Allah'tan

    Neyse gelelim engelimin oluşumuna yani o an'ıma Ben size bana anlatılan rivayetleri yazayım ;
    annemin deyimiyle;ben turp gibiymişim;babaannemin deyimiyle o kargaşada hemşire kundaklayınca olmuş bacağım ,neyse işin aslını sonra öğrenceğiz bekleyin
    Bir diğer rivayete göre de ;nazar olmuşmuş bana (40 çıkmadan kadının biri gelmiş -aman da aman ,aybora tavuğu civcivi gibiymiş kız..demiş maşallah dememiş...Aradan onca zaman geçmiş nazar tutmuş neyse gelelim asıl meseleye;
    3 yaşına kadar gayet normalmişim;annemin eteğini tutup dolanırmışım,hatta beşik kertmem bile varmış
    bi gün yine tarlada çalışırlarken,dedem beni almış kucağına arka(su yoluna) dikmiş ayağa,ben pat diye yığılmışım suyun içine kaldırmış bi daha dikmiş dedem,ama nafile boş çuval gibi yığılmışım hemen anneme bile demeden eve getirmiş babaannem;geçer diye sol bacağıma iğne yapmış ana yüreği işte annem çalışmaktan başını kaldırınca dayanamamış içine mi doğdu ne ben eve gideceğim demiş..gelmiş ki ne görsün ben kucağına yığılmışım,koşturmuş feryad figan araba bulmuş doğru hastaneye;doktorun dediği şu;
    çocuğunuz ağır ateşlenmiş;çocuk felci geçiriyo..

    Uzun uzun ameliyatlardan sonra sol yanımı bacağım hariç kurtarmışlar onu da kısmen kurtarmaya bi ameliyat kalmış ,dedem hasat zamanı diye götürmemiş ona da;babam da gayet ciddi ;ya hu bırakın topal desinler lakabına demiş gülerek, Annem garibim çok çabalamış ama nafile 13 yaşıma gelince bi akraba doktor abi gelmişti bize;milletin içinde bacağına bakacağım deyince,ben kopardım yaygarayı ;göstermem de göstermem ;annem ikna etmeye çalıştı ama nafile; ondan sonra hastanelerden de;doktorlardan da nefret ediyorum

    Diyacahsınız ki niye?İşte beleee Kader bu şekilde benim sizlerin arasına girmeme vesile olmuş Çok küçükken acaip isyankardım , hani şu çatlak çocuklar- topal topal.. der eğlenir ya kendilerince o anlarda çok isyan ettim Allah affetsin ama şu an ne kadar şükretsem azdır halime;inanın o çirkin sol bacağımı öbüründen daha çok seviyorum
    Şimdiden ilgi gösterip yazdıklarımı okuduğunuz için teşekkür ediyorum
    Saygılarrr...Sevgiler...

    Not:Çok önceleri yazdığım bu yazımı buraya taşırken farkettim de anlatımım ne kadar da değişmiş yahu

    Dipnot:aybora:hybro (Dönemin etlik piliç genotipi)
    Twitter Facebook Google+
  3. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Ankara
    Mesajlar
    2.497
    Alıntı
    Bazen hayata polyanna gibi bakınca kızıyorlar, çocukmusun diye.Halbukiyse hayatta başımıza gelen çoğu şeye (hepsine demiyorum) iyi tarafından bakmak gerekiyor.Moonşe senin bu hikayende olduğu gibi yapacak birşey yok olan olmuş, kader ağlarını örmüş hayata küsüp, dış dünyaya kapanmak yerine güzellikleri görüp insanlarla kaynaşmak en doğrusuydu.Paylaşım için teşekkürler.Hep böyle pozitif olman dileğiyle....
    Sevgili Moonşe buda benim senin O An'ını okuduğumda ki ilk yorumumdu.Yaklaşık iki yıldır gözlemlediğim kadarısıyla yine hayata bakış açın hiç değişmeden devam ediyorsun.Hayatta her zaman umudunu kaybetmeden,neşeyle bakman temennisiyle. O An'ını kendine has uslubunla bizimle tekrar paylaştığın için teşekkürler.
  4. 29.Haziran.2010, 19:32
    #2
    Alıntı
    Bazen hayata polyanna gibi bakınca kızıyorlar, çocukmusun diye.Halbukiyse hayatta başımıza gelen çoğu şeye (hepsine demiyorum) iyi tarafından bakmak gerekiyor.Moonşe senin bu hikayende olduğu gibi yapacak birşey yok olan olmuş, kader ağlarını örmüş hayata küsüp, dış dünyaya kapanmak yerine güzellikleri görüp insanlarla kaynaşmak en doğrusuydu.Paylaşım için teşekkürler.Hep böyle pozitif olman dileğiyle....
    Sevgili Moonşe buda benim senin O An'ını okuduğumda ki ilk yorumumdu.Yaklaşık iki yıldır gözlemlediğim kadarısıyla yine hayata bakış açın hiç değişmeden devam ediyorsun.Hayatta her zaman umudunu kaybetmeden,neşeyle bakman temennisiyle. O An'ını kendine has uslubunla bizimle tekrar paylaştığın için teşekkürler.
  5. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    İstanbul/Üsküdar
    Mesajlar
    1.568
    aybora civcivim, polyannam, canım benim,
    harikasın.. imrendim sana.. içindeki çocuk şımarabildiği kadar şımarsın.. yaşama bakışınla, hepimize çok güzel bir örnek sergiliyorsun.. haklısın, ilacımız; tebessüm etmek, pozitif düşünmek, bardağın dolu tarafından bakmak ve şükredip tevekkül etmek..

    aybora civcivim,
    tenüü tevüüyoom
  6. 29.Haziran.2010, 21:35
    #3
    aybora civcivim, polyannam, canım benim,
    harikasın.. imrendim sana.. içindeki çocuk şımarabildiği kadar şımarsın.. yaşama bakışınla, hepimize çok güzel bir örnek sergiliyorsun.. haklısın, ilacımız; tebessüm etmek, pozitif düşünmek, bardağın dolu tarafından bakmak ve şükredip tevekkül etmek..

    aybora civcivim,
    tenüü tevüüyoom
  7. sahildeki kız
    01.Temmuz.2010, 10:32
    #4
    geçmiş olsun.neşeni hiç kaybetme,mutlu ol.
  8. 01.Temmuz.2010, 10:32
    #4
    sahildeki kız - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    sahildeki kız
    Misafir
    geçmiş olsun.neşeni hiç kaybetme,mutlu ol.
  9. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Mesajlar
    674
    Hepinize teşekkür ederim
    Ben te teni tevüyom ablam
  10. 01.Temmuz.2010, 13:33
    #5
    Hepinize teşekkür ederim
    Ben te teni tevüyom ablam
  11. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Erzurum
    Mesajlar
    646
    Geçmis olsun Moonse..
    Yine guzel bir anlatış
    Hayata böyle daima gulumseyerek mutlu olman dileqiyle.
  12. 03.Temmuz.2010, 12:30
    #6
    Geçmis olsun Moonse..
    Yine guzel bir anlatış
    Hayata böyle daima gulumseyerek mutlu olman dileqiyle.
  13. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Burdur
    Mesajlar
    429
    Geçmiş olsun Moonşem gelecek günler hep sana mutluluklar getirsin.
  14. 07.Temmuz.2010, 13:43
    #7
    Geçmiş olsun Moonşem gelecek günler hep sana mutluluklar getirsin.
  15. Üyelik tarihi
    Temmuz.2010
    Nereden
    yaşadığım yerden
    Mesajlar
    177
    geçmiş olsun Allah hayata bakışındaki bu pozitifliğini daim kılsın...
  16. 07.Temmuz.2010, 13:56
    #8
    geçmiş olsun Allah hayata bakışındaki bu pozitifliğini daim kılsın...
  17. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Mesajlar
    18
    çocukluğunuz içinde dolaşmak güzeldi
  18. Üyelik tarihi
    Temmuz.2010
    Nereden
    istanbul
    Mesajlar
    778
    geçmiş olsun ne kadar güzel neşeni ve pozitifliğini kaybetmemiş olman taktire şayan kutlarım seni
  19. 24.Eylül.2010, 16:35
    #10
    geçmiş olsun ne kadar güzel neşeni ve pozitifliğini kaybetmemiş olman taktire şayan kutlarım seni

Git 123 Sonuncu

Benzer Konular

  1. Benim Umudum Var
    Konu Sahibi SPK Forum 2.Engelliler Konulu Şiir Yarışması
    Cevap: 2
    Son Mesaj : 26.Mayıs.2013, 14:53
  2. Sen benim hüzün yanımsın
    Konu Sahibi caqla Forum Alıntı Yazılar
    Cevap: 2
    Son Mesaj : 14.Mart.2012, 07:13
  3. Bir Bacağım Yoktur Benim!
    Konu Sahibi Lodos Denizcisi Forum Engelliler Konulu Şiirler
    Cevap: 4
    Son Mesaj : 01.Temmuz.2010, 07:19

Bu Konu için Etiketler