Reklam alanı-1
Dikkat: Forum bütün Üyelere Kapatılmıştır!
Sadece Yöneticiler Forumu görebilirler.

Engelli annesi olmak

http://3.bp.blogspot.com/_hKAOiaDm9dM/SgX_3dlO6qI/AAAAAAAAAQk/GZfrnxdYWSQ/s400/anne+ve+cocuk.jpg Bir anne düşünün dokuz ay karnında taşıdığı onca sıkıntılara katlanıp dünyaya getirdiği çocuğu engelli olarak doğurmuş.Bu annenin ruh halini tahmin etmek zor değil.Bütün umutları yıkılır,kendinde suç aramaya başlar.Neden daha önce tespit ettirmedim,neden bu çocuğu dünyaya getirdim gibi psikolojik etkilere maruz kalarak suçluluk hissine kapılır.Fakat yapacak bir şey yoktur.Bu çocuk Onun için ömür

Konuyu değerlendir: Engelli annesi olmak

5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 2262 kez incelendi.

  1. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Ankara
    Mesajlar
    2.497

    Engelli annesi olmak


    Bir anne düşünün dokuz ay karnında taşıdığı onca sıkıntılara katlanıp dünyaya getirdiği çocuğu engelli olarak doğurmuş.Bu annenin ruh halini tahmin etmek zor değil.Bütün umutları yıkılır,kendinde suç aramaya başlar.Neden daha önce tespit ettirmedim,neden bu çocuğu dünyaya getirdim gibi psikolojik etkilere maruz kalarak suçluluk hissine kapılır.Fakat yapacak bir şey yoktur.Bu çocuk Onun için ömür boyu katlanacağı bir durum haline gelmiştir.Artık o çocuğu büyütmek zorunda,acıktığı zaman karnını doyurucak,sırtında taşıyacak,topluma karşı savunacak, kol kanat gerecektir.Anneliğin ruhunda zaten bu mevcut ama engelli bir çocuğun anneliğini yapmak daha bir zordur.İşte o annenin ruh halinden bir kaç yansımadan bahsedelim.

    Kendimden örnek veriyim.Her 23 Nisan günü içimde bir burukluk olur.Nedeni ise 23 Nisanlarda düzenlenen orgnizasyonlarda çocuklara bazı etkinlikler verilir ve bunu törende yapılması istenir.Örneğin bir folklör gösterisi yapılacak öğretmen öğrencileri itina ile seçer.İsimlerin okunması anı geldiğinde öğretmen tek tek okumaya başlar ama bir türlü senin ismin o listede geçmez.Alışmışsındır artık her 23 nisanda senin ismin asla okunmayacak.Halbukiyse görev verilse elinden gelenin en iyisini yapacağından eminsindir.Belki bunu öğretmene söylemelisin ama o cesaeret hiç bir zaman olmaz hem çocuksun ve ruh halin bunu söylemeye izin vermez.Hem olurmuydu sakat birinin folklör gösterisine çıkması.Belki şiir okuyabilirdi ama şiirlerde bir yere kadar teselli ediyor insanı.Annemde her 23 Nisana gelir diğer çocukları izler arada bana bakardı.Bense herzaman ki yerimde işe yaramazın biri olarak oturup dururdum.İşte annemin bakış açısından şu anda düşünüyorumda ne kadar zordur.Herkes çocukları oynuyor,zıplıyor fakat Onun çocuğu bir kuytu köşede oturuyor. Oda isterdi çocuğunun bu gösterilere oyunlara katılmasını ama olmadı,olamadı.

    Bazen tv'lerde izliyorum yüzme yarışlarında engelli bir yüzücünün sonuncu olacağını bile bile yüzmezi gibi bizimde hayatımız hep sonuncu olmakla geçiyor.Herzaman birincinin ismi anılır ama sonuncuya kimse itibar etmez.Bizde bu hayat yarışında sonuncu olarak dünyaya gelmişiz belki hiç bir zaman birinci olamayacağız ama hayat mücadelemiz azimle devam edecek.Sonuçta bu hayat yarışında var olmak, var olduğumuzu hissettirmek bizim için başlıca amaç olması gerekmektedir.

    Yazar:Lodos Denizcisi
  2. 21.Eylül.2010, 16:07
    #1

    Bir anne düşünün dokuz ay karnında taşıdığı onca sıkıntılara katlanıp dünyaya getirdiği çocuğu engelli olarak doğurmuş.Bu annenin ruh halini tahmin etmek zor değil.Bütün umutları yıkılır,kendinde suç aramaya başlar.Neden daha önce tespit ettirmedim,neden bu çocuğu dünyaya getirdim gibi psikolojik etkilere maruz kalarak suçluluk hissine kapılır.Fakat yapacak bir şey yoktur.Bu çocuk Onun için ömür boyu katlanacağı bir durum haline gelmiştir.Artık o çocuğu büyütmek zorunda,acıktığı zaman karnını doyurucak,sırtında taşıyacak,topluma karşı savunacak, kol kanat gerecektir.Anneliğin ruhunda zaten bu mevcut ama engelli bir çocuğun anneliğini yapmak daha bir zordur.İşte o annenin ruh halinden bir kaç yansımadan bahsedelim.

    Kendimden örnek veriyim.Her 23 Nisan günü içimde bir burukluk olur.Nedeni ise 23 Nisanlarda düzenlenen orgnizasyonlarda çocuklara bazı etkinlikler verilir ve bunu törende yapılması istenir.Örneğin bir folklör gösterisi yapılacak öğretmen öğrencileri itina ile seçer.İsimlerin okunması anı geldiğinde öğretmen tek tek okumaya başlar ama bir türlü senin ismin o listede geçmez.Alışmışsındır artık her 23 nisanda senin ismin asla okunmayacak.Halbukiyse görev verilse elinden gelenin en iyisini yapacağından eminsindir.Belki bunu öğretmene söylemelisin ama o cesaeret hiç bir zaman olmaz hem çocuksun ve ruh halin bunu söylemeye izin vermez.Hem olurmuydu sakat birinin folklör gösterisine çıkması.Belki şiir okuyabilirdi ama şiirlerde bir yere kadar teselli ediyor insanı.Annemde her 23 Nisana gelir diğer çocukları izler arada bana bakardı.Bense herzaman ki yerimde işe yaramazın biri olarak oturup dururdum.İşte annemin bakış açısından şu anda düşünüyorumda ne kadar zordur.Herkes çocukları oynuyor,zıplıyor fakat Onun çocuğu bir kuytu köşede oturuyor. Oda isterdi çocuğunun bu gösterilere oyunlara katılmasını ama olmadı,olamadı.

    Bazen tv'lerde izliyorum yüzme yarışlarında engelli bir yüzücünün sonuncu olacağını bile bile yüzmezi gibi bizimde hayatımız hep sonuncu olmakla geçiyor.Herzaman birincinin ismi anılır ama sonuncuya kimse itibar etmez.Bizde bu hayat yarışında sonuncu olarak dünyaya gelmişiz belki hiç bir zaman birinci olamayacağız ama hayat mücadelemiz azimle devam edecek.Sonuçta bu hayat yarışında var olmak, var olduğumuzu hissettirmek bizim için başlıca amaç olması gerekmektedir.

    Yazar:Lodos Denizcisi
    Twitter Facebook Google+
  3. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    İstanbul/Üsküdar
    Mesajlar
    1.568
    Engelli annesi olmak..
    Anne olmaktan çok daha bambaşka bir varlık olmak.. Bu duygu pek anlatılmaz.. Yaşanır.. Anlamak için yaşamak gerek.. Engelli bir çocuk dünyaya getirdiğinde sadece bir anne olmuyorsun.. Dünyaya getirdiğin çocuğun ta kendisi oluyorsun.. Onun hissettiği tüm duyguları hissediyorsun.. Onun gözüyle bakıyorsun hayata ve herşeye..! İkiniz adına güçlü olmak istiyorsun.. Bir panter kadar güçlü.. Sabırlı olmak istiyorsun.. Tesbihin doksandokuzuncu taşı asla düşmesin istiyorsun..

    Çocuğunla birlikte sende engelli oluyorsun..

    23 Nisan folklor gösterisi dedinde;
    Öğretmenlerden teklif gelmeden özge (1. sınıfa giderken) öğretmenine teklif etmişti.. Öğretmeni başta sıcak bakmadı.. Özge ısrar etti ve katıldı.. Sol ayağında ortopedik 6 cm.lik ayakkabı ile..! Açıkcası başta bende katılmasını istemiyordum.. Başarılı olamaz diye düşünüyordum.. Ama özgemiz öyle güzel bir başarı sergiledi ki, kızımla gurur duydum.. Demek ki, ortopedik engelli insanlarımızda folklor gösterisine katılabilir ve harikalar yaratabilir..

    Halbukiyse görev verilse elinden gelenin en iyisini yapacağından eminsindir

    Çok doğru söylüyorsun.. Katılıyorum.. Yeter ki, bize inanılsın, güvenilsin.. Yapabildiğimiz ölçüde, elimizden geldiğince herşeyi yapabiliriz..

    Lodoscum,
    bu güzel yazı için teşekkürler.. Yüreğine sağlık..
  4. 21.Eylül.2010, 17:24
    #2
    Engelli annesi olmak..
    Anne olmaktan çok daha bambaşka bir varlık olmak.. Bu duygu pek anlatılmaz.. Yaşanır.. Anlamak için yaşamak gerek.. Engelli bir çocuk dünyaya getirdiğinde sadece bir anne olmuyorsun.. Dünyaya getirdiğin çocuğun ta kendisi oluyorsun.. Onun hissettiği tüm duyguları hissediyorsun.. Onun gözüyle bakıyorsun hayata ve herşeye..! İkiniz adına güçlü olmak istiyorsun.. Bir panter kadar güçlü.. Sabırlı olmak istiyorsun.. Tesbihin doksandokuzuncu taşı asla düşmesin istiyorsun..

    Çocuğunla birlikte sende engelli oluyorsun..

    23 Nisan folklor gösterisi dedinde;
    Öğretmenlerden teklif gelmeden özge (1. sınıfa giderken) öğretmenine teklif etmişti.. Öğretmeni başta sıcak bakmadı.. Özge ısrar etti ve katıldı.. Sol ayağında ortopedik 6 cm.lik ayakkabı ile..! Açıkcası başta bende katılmasını istemiyordum.. Başarılı olamaz diye düşünüyordum.. Ama özgemiz öyle güzel bir başarı sergiledi ki, kızımla gurur duydum.. Demek ki, ortopedik engelli insanlarımızda folklor gösterisine katılabilir ve harikalar yaratabilir..

    Halbukiyse görev verilse elinden gelenin en iyisini yapacağından eminsindir

    Çok doğru söylüyorsun.. Katılıyorum.. Yeter ki, bize inanılsın, güvenilsin.. Yapabildiğimiz ölçüde, elimizden geldiğince herşeyi yapabiliriz..

    Lodoscum,
    bu güzel yazı için teşekkürler.. Yüreğine sağlık..

Benzer Konular

  1. Sizce işitme engelli olmak mı daha zor bedensel engelli olmak mı?
    Konu Sahibi Kayıtsız Üye Forum Yaşama Dair Anı ve Düşünceler
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 13.Temmuz.2014, 22:34
  2. Şehit polisi işitme engelli annesi ve babası karşıladı
    Konu Sahibi Zümrüdü Anka Forum Engelli Haberleri
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 12.Mayıs.2011, 17:46
  3. Cevap: 0
    Son Mesaj : 05.Mayıs.2011, 07:51
  4. (TAD) Kayseri Şubesi engelli annesini yılın annesi sçti
    Konu Sahibi Zümrüdü Anka Forum Engelli Haberleri
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 04.Mayıs.2011, 19:07
  5. Cevap: 1
    Son Mesaj : 16.Şubat.2011, 14:31

Bu Konu için Etiketler