Reklam alanı-1
Dikkat: Forum bütün Üyelere Kapatılmıştır!
Sadece Yöneticiler Forumu görebilirler.

Siyah-Beyaz bir çocuk felci hikayesi [O An]

Çocukla-felç kelimeleri yanyana gelince ne kadar kötü bir ikili oluşturuyorlar değil mi? Bende O An'ımı annemin yarım yamalak anlattıklarından dilimin döndüğünce sizlere anlatayım. Benim bu illetle tanıştığımda daha 1,5 yaşında küçük bir bebeymişim. Köy yerinde yaşıyoruz tabi.Çocuk felci aşısının Ç'sinden haberi yok bizimkilerin. Bir akşam aniden ateşlenmeye başlamışım.Annem ateşlendiğime görmüş ilgilenmiş ama bir türlü ateşim düşmemiş. Annem babama bu çocuk çok ateşli bişeyler yapalım

Konuyu değerlendir: Siyah-Beyaz bir çocuk felci hikayesi [O An]

5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 3716 kez incelendi.

  1. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Ankara
    Mesajlar
    2.497

    Siyah-Beyaz bir çocuk felci hikayesi [O An]

    Çocukla-felç kelimeleri yanyana gelince ne kadar kötü bir ikili oluşturuyorlar değil mi?

    Bende O An'ımı annemin yarım yamalak anlattıklarından dilimin döndüğünce sizlere anlatayım.

    Benim bu illetle tanıştığımda daha 1,5 yaşında küçük bir bebeymişim. Köy yerinde yaşıyoruz tabi.Çocuk felci aşısının Ç'sinden haberi yok bizimkilerin.

    Bir akşam aniden ateşlenmeye başlamışım.Annem ateşlendiğime görmüş ilgilenmiş ama bir türlü ateşim düşmemiş. Annem babama bu çocuk çok ateşli bişeyler yapalım demiş.Babam çocuk bu demiş, ateşlenirde,yanarda sabaha kadar birşeyi kalmaz geçer demiş ve umursamamış. O akşam ve gece benim sağlıklı olarak son gecemmiş.Sabaha karşı annem bana bir baksaki o hareketli,yerinde duramayan çocuk rengi solmuş,ölü gibi yatakda duruyormuş.

    Annem babama çocuk kötü hadi hastaneye gidelim demiş. Neyse güç bela babam beni hastaneye götürmeye ikna olmuş. Ama tabi iş işten geçmiş doktorlar benim çocuk felci olduğumu yapılan tetkiklerden sonra babama-anneme söylemişler.
    Babam o an yıkılmış.Umursamazlığına daha da üzülmüş.Nede olsa ne ümitler kurduğu tek erkek çocuğunun sakat kalması onu bir hayli yıpratmış. Tedavi için hastanelerde 3-4 ay geçirmişim ama nafile bir kaç dikiş izi dışında sağ ayağım felçli olarak kalmış.

    Çocukken hareketli,hiperaktif olmam dolayısıylamıdır nedir felçli olan ayağım daha kötü olmamış. Yürümemde aksamalar ve merdivenlerde zorlanmam dışında fiziksel bir rahatsızlık vermiyor, tek rahatsızlık veren dışarıdan aksayarak yürüdüğüme bakanların içimi yakan bakışları...

    Benim o anım okuduğum diğer o anların yanında çok basit geçmiş.O Yüzden renksiz siyah beyaz bir O An'ım var. Göz Kýrp

    İşte böyle kaptanın o anını okumak zahmetinde bulunan tüm arkadaşlarıma teşekkürler.
    Sağlıcakla ve mutlulukla kalınız...
  2. 29.Haziran.2010, 00:00
    #1
    Çocukla-felç kelimeleri yanyana gelince ne kadar kötü bir ikili oluşturuyorlar değil mi?

    Bende O An'ımı annemin yarım yamalak anlattıklarından dilimin döndüğünce sizlere anlatayım.

    Benim bu illetle tanıştığımda daha 1,5 yaşında küçük bir bebeymişim. Köy yerinde yaşıyoruz tabi.Çocuk felci aşısının Ç'sinden haberi yok bizimkilerin.

    Bir akşam aniden ateşlenmeye başlamışım.Annem ateşlendiğime görmüş ilgilenmiş ama bir türlü ateşim düşmemiş. Annem babama bu çocuk çok ateşli bişeyler yapalım demiş.Babam çocuk bu demiş, ateşlenirde,yanarda sabaha kadar birşeyi kalmaz geçer demiş ve umursamamış. O akşam ve gece benim sağlıklı olarak son gecemmiş.Sabaha karşı annem bana bir baksaki o hareketli,yerinde duramayan çocuk rengi solmuş,ölü gibi yatakda duruyormuş.

    Annem babama çocuk kötü hadi hastaneye gidelim demiş. Neyse güç bela babam beni hastaneye götürmeye ikna olmuş. Ama tabi iş işten geçmiş doktorlar benim çocuk felci olduğumu yapılan tetkiklerden sonra babama-anneme söylemişler.
    Babam o an yıkılmış.Umursamazlığına daha da üzülmüş.Nede olsa ne ümitler kurduğu tek erkek çocuğunun sakat kalması onu bir hayli yıpratmış. Tedavi için hastanelerde 3-4 ay geçirmişim ama nafile bir kaç dikiş izi dışında sağ ayağım felçli olarak kalmış.

    Çocukken hareketli,hiperaktif olmam dolayısıylamıdır nedir felçli olan ayağım daha kötü olmamış. Yürümemde aksamalar ve merdivenlerde zorlanmam dışında fiziksel bir rahatsızlık vermiyor, tek rahatsızlık veren dışarıdan aksayarak yürüdüğüme bakanların içimi yakan bakışları...

    Benim o anım okuduğum diğer o anların yanında çok basit geçmiş.O Yüzden renksiz siyah beyaz bir O An'ım var. Göz Kýrp

    İşte böyle kaptanın o anını okumak zahmetinde bulunan tüm arkadaşlarıma teşekkürler.
    Sağlıcakla ve mutlulukla kalınız...
    Twitter Facebook Google+
  3. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Mesajlar
    60
    Çok geçmiş olsun,hayat bir şekilde devam ediyor.
  4. 29.Haziran.2010, 17:10
    #2
    Çok geçmiş olsun,hayat bir şekilde devam ediyor.
  5. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    İstanbul/Üsküdar
    Mesajlar
    1.568
    eski insanlarımız (anne baba vs vs) sağlık konusunda şu an bizim olduğumuz kadar bilinçli değillerdi.. çocuklarımız biraz ateşlense, 37 yi geçse soluğu hemen hastanede alıyoruz.. birde köylerimizde çocuklara aşı pek yaptırmıyorlardı.. aşı önemsenmiyordu.. şimdi öylemi! bir bebek doğuyor tüm aşıları eksiksiz yapılıyor.. anne babaların ihmali yüzünden çocuk felci hastalığı bir çok bebeğimizin engelli olmasına neden oldu..

    ahh kaptancım,
    rahatsız olduğun bakışlardan özge arkadaşında çok nasipleniyor.. dışardaki insanları bırak, içerdeki insanlar bile gözümüze sokuyor.. dedem anneannem 85-90 yaşındalar.. geçen dayıma gittiğimizde özgeye yüzüne baka baka t............... bahsediyorlar.. ne ameliyatı olacakmış kalsın böyle tek t..... özgemiymiş vs vs.. özge çok fena kızıyor bu sözlere.. onlarıda yadırgamıyorum, yaşlı ve cahil insanlar.. yaklaşımları doğru değil elbette.. karşısındaki insanı kırdıklarının bilincinde değiller.. yaşlılıklarına veriyorum.. ama özge çok üzülüyor!

    bir buçuk yaşındaki o tatlı bebeği bize anlattığın için çok teşekkürler canım..
  6. 29.Haziran.2010, 21:38
    #3
    eski insanlarımız (anne baba vs vs) sağlık konusunda şu an bizim olduğumuz kadar bilinçli değillerdi.. çocuklarımız biraz ateşlense, 37 yi geçse soluğu hemen hastanede alıyoruz.. birde köylerimizde çocuklara aşı pek yaptırmıyorlardı.. aşı önemsenmiyordu.. şimdi öylemi! bir bebek doğuyor tüm aşıları eksiksiz yapılıyor.. anne babaların ihmali yüzünden çocuk felci hastalığı bir çok bebeğimizin engelli olmasına neden oldu..

    ahh kaptancım,
    rahatsız olduğun bakışlardan özge arkadaşında çok nasipleniyor.. dışardaki insanları bırak, içerdeki insanlar bile gözümüze sokuyor.. dedem anneannem 85-90 yaşındalar.. geçen dayıma gittiğimizde özgeye yüzüne baka baka t............... bahsediyorlar.. ne ameliyatı olacakmış kalsın böyle tek t..... özgemiymiş vs vs.. özge çok fena kızıyor bu sözlere.. onlarıda yadırgamıyorum, yaşlı ve cahil insanlar.. yaklaşımları doğru değil elbette.. karşısındaki insanı kırdıklarının bilincinde değiller.. yaşlılıklarına veriyorum.. ama özge çok üzülüyor!

    bir buçuk yaşındaki o tatlı bebeği bize anlattığın için çok teşekkürler canım..
  7. sahildeki kız
    01.Temmuz.2010, 10:33
    #4
    geçmiş olsun.insanların bakışlarına aldırmadan hayatını yaşa.
  8. 01.Temmuz.2010, 10:33
    #4
    sahildeki kız - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    sahildeki kız
    Misafir
    geçmiş olsun.insanların bakışlarına aldırmadan hayatını yaşa.
  9. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Adana
    Mesajlar
    86
    Her acı olay unutulmaz. Fakat sen daha bebekken olmuş. İnsanların sana bakışlarından rahatsız olman ya da huylanman yersiz bence. Tek özürlü sen değilsinki şu dünyada. Üstelik bir kabahat hiç değil.
  10. 01.Temmuz.2010, 11:33
    #5
    Her acı olay unutulmaz. Fakat sen daha bebekken olmuş. İnsanların sana bakışlarından rahatsız olman ya da huylanman yersiz bence. Tek özürlü sen değilsinki şu dünyada. Üstelik bir kabahat hiç değil.
  11. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Erzurum
    Mesajlar
    646
    Nuran ablamın belirttiqi qibi eski ınsanımız bıraz duyarsızmış bu durumlara.. Şimdiki anne babalar cocukların parmaqı acısa hemen hastaneye..

    Geçmiş olsun, hayata daima umutla bakmanız dileqiyle kaptan..
  12. 03.Temmuz.2010, 12:39
    #6
    Nuran ablamın belirttiqi qibi eski ınsanımız bıraz duyarsızmış bu durumlara.. Şimdiki anne babalar cocukların parmaqı acısa hemen hastaneye..

    Geçmiş olsun, hayata daima umutla bakmanız dileqiyle kaptan..
  13. Üyelik tarihi
    Haziran.2010
    Nereden
    Burdur
    Mesajlar
    429
    Her zaman mutlu umutlu yaşaman dileğimle Kaptan çok geçmiş olsun ve cümlemize Rabbim acil şifalar versin.
  14. 03.Temmuz.2010, 15:08
    #7
    Her zaman mutlu umutlu yaşaman dileğimle Kaptan çok geçmiş olsun ve cümlemize Rabbim acil şifalar versin.
  15. Hayat Sevince Güzel
    08.Eylül.2010, 10:56
    #8
    Boş ver kaptan,bakışlara aldırma.Keşke bende yürüyebilseydimde tek bana herkes baksaydı.
  16. 08.Eylül.2010, 10:56
    #8
    Hayat Sevince Güzel - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Hayat Sevince Güzel
    Misafir
    Boş ver kaptan,bakışlara aldırma.Keşke bende yürüyebilseydimde tek bana herkes baksaydı.
  17. HAKAN ÇİZMECİOĞLU
    19.Eylül.2010, 11:43
    #9
    İhmallik insanların hayatını nasıl etkiliyor işte bunu güzel anlatmışsınız.Okuyup ders çıkarmak gerekiyor.pAylaştığınız için teşekkürler.
  18. 19.Eylül.2010, 11:43
    #9
    HAKAN ÇİZMECİOĞLU - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    HAKAN ÇİZMECİOĞLU
    Misafir
    İhmallik insanların hayatını nasıl etkiliyor işte bunu güzel anlatmışsınız.Okuyup ders çıkarmak gerekiyor.pAylaştığınız için teşekkürler.
  19. Üyelik tarihi
    Kasım.2011
    Nereden
    elazığ
    Mesajlar
    1
    merhaba,benimkine benzer bir hikaye...tek farkla:ben o anı hatırlıyorum.1,5 yaşında gece farkına varılamayan bir havale ve evimizin arka balkonunda tutmayan bacaklarım annemin feryatları...hastanede geçirilen çocukluk yazları,"düzgün basidüzgün yürü,egzersiz yap vs" telkinleriyle geçen yıllar.ne kendime güvenime ne başımı dik tutmama engel olamadı bu hastalık. belki bir sınav belki de bir mükafat hastalık.ben Allahın emaneti olarak görüyorum
    sevgiler....
  20. 23.Kasım.2011, 18:50
    #10
    merhaba,benimkine benzer bir hikaye...tek farkla:ben o anı hatırlıyorum.1,5 yaşında gece farkına varılamayan bir havale ve evimizin arka balkonunda tutmayan bacaklarım annemin feryatları...hastanede geçirilen çocukluk yazları,"düzgün basidüzgün yürü,egzersiz yap vs" telkinleriyle geçen yıllar.ne kendime güvenime ne başımı dik tutmama engel olamadı bu hastalık. belki bir sınav belki de bir mükafat hastalık.ben Allahın emaneti olarak görüyorum
    sevgiler....

Git 12 Sonuncu

Benzer Konular

  1. Polio Sekeli (Çocuk Felci ) olan kimler var
    Konu Sahibi Lodos Denizcisi Forum Aynı Sakatlığı-Hastalığı paylaşanlar
    Cevap: 14
    Son Mesaj : 10.Ekim.2014, 21:46
  2. Çocuk felci aşısı yaptırmak için nereye gitmemiz gerekiyor?
    Konu Sahibi * Üye Forum Sağlık (Genel)
    Cevap: 1
    Son Mesaj : 30.Nisan.2013, 14:50
  3. Çocuk felci bulaşıcı bir hastalıkmı?
    Konu Sahibi tasim Forum Sağlık (Genel)
    Cevap: 1
    Son Mesaj : 28.Eylül.2011, 19:14
  4. Çocuk Felci (poliomyelit, Polio) Nedir?
    Konu Sahibi Defnex Forum Sağlık / Diğer
    Cevap: 4
    Son Mesaj : 15.Ekim.2010, 10:23
  5. 5 yaş altı çocuklara (çocuk felci) polio aşısı
    Konu Sahibi Defnex Forum Sağlıkla ilgili Haberler
    Cevap: 3
    Son Mesaj : 21.Eylül.2010, 17:36

Bu Konu için Etiketler