Dikkat: Forum bütün Üyelere Kapatılmıştır!
Sadece Yöneticiler Forumu görebilirler.

Ölümün soğuk nefesini ensenizde hissetmek nasıl birşeydir?Hiç düşündünüz mü?

Bir akşam vakti,tüm şehir ayağınızın altında manzarasıyla ,kapalı bir mekandasınız,arkadaşlarla sohbet koyu,çaylar içiliyor..Espriler,kahkahalar...Ama içinizde bir sıkıntı var,arada biri kalbinizi sıkıp bırakıyor,donuklaşıyor yüzünüz..Sonra birden içeri mahşeri bir kalabalık giriyor ,üst kattakiler aşağı,alt kattakiler yukarı toplanıyor...feryatlar figanlar;Bakın diyorlar..korkmuş gözleriyle bakıp,titrek kolarını uzatarak cama..İçindeki sıkıntının nedenini anlayarak çeviriyorsun başını cama bir

Konuyu değerlendir: Ölümün soğuk nefesini ensenizde hissetmek nasıl birşeydir?Hiç düşündünüz mü?

5 üzerinden | Toplam: 0 kişi oyladı ve 2263 kez incelendi.

  1. 22.Ekim.2010, 10:32
    #1
    Üyelik tarihi
    29 Haziran 2010
    Mesajlar
    543

    Ölümün soğuk nefesini ensenizde hissetmek nasıl birşeydir?Hiç düşündünüz mü?

    Bir akşam vakti,tüm şehir ayağınızın altında manzarasıyla ,kapalı bir mekandasınız,arkadaşlarla sohbet koyu,çaylar içiliyor..Espriler,kahkahalar...Ama içinizde bir sıkıntı var,arada biri kalbinizi sıkıp bırakıyor,donuklaşıyor yüzünüz..Sonra birden içeri mahşeri bir kalabalık giriyor ,üst kattakiler aşağı,alt kattakiler yukarı toplanıyor...feryatlar figanlar;Bakın diyorlar..korkmuş gözleriyle bakıp,titrek kolarını uzatarak cama..İçindeki sıkıntının nedenini anlayarak çeviriyorsun başını cama bir hamleyle! O da ne Allah'ım!!Göz alabildiğince kara bulutlar,yeri göğü hallaç pamuğu gibi attıran fosfor bombaları(hani şu önce iç organları patlatıp,sonra vücudu zerrelere ayıran bomba)Sanki mahşer yeri olmuş az önceki hoş mekan!Herkes birbirini unutmuş,can derdine düşmüş,sağa sola kaçıyorlar ama nafile ölümden kaçış yok!Bağırıyosun ,ellerin yüzünü parçalıyor!Allah'ım! Allah'ım!Toplu durmayın diye haykırıyorsun gırtlağın yırtılıcasına!Bir arada durursak hepimiz birlikte ölürüz!Bunları söylerken Allahım acı çekmeden ölsem diye dua ediyorsun içinden,sonra film şeridi hayatın geçiyor gözünden,annen geliyor aklına ilk!Sonra bir bir sevdiklerin!Gözyaşların yakıyor yanaklarını!Bir hıçkırık kor gibi oturuyor boğazına!Ebabil kuşları gibi tepende ölüm uçakları ve sen ellerin başında bir merdiven sağanlığında ölümü bekliyorsun!Feryatların içinden işitiyorsun;İsrail kudurmuş ve önüne gelen heryeri bombalayacakmış,hayatında ilk kez küfrediyorsun!O an bir bomba olup o it sürülerinin içinde kendini patlatmak geçiyor içinden ama ya şimdi ,aciz bir kelebek misali ruhun uçmayı bekliyor...Sonra gökten yıldızlar yağmaya başlıyor üzerine!!!


    Allahhhh!!!!!Gözlerini açıyorsun,yastığın ıpıslak olmuş,kanter içinde ,genzinde bir yangınla uyanıyorsun!Blinç altında yanık kokusu!Tüm bunların bir rüya olduğuna şükredemiyorsun bile!

    Ey ölüm korkusu ,nasıl bişeysin sen?

    not:bizzat hala etkisinden kurtulamadığım dün geceki rüyamdır...
    by moonse
  2. 22.Ekim.2010, 10:32
    #1
    Üye
    Bir akşam vakti,tüm şehir ayağınızın altında manzarasıyla ,kapalı bir mekandasınız,arkadaşlarla sohbet koyu,çaylar içiliyor..Espriler,kahkahalar...Ama içinizde bir sıkıntı var,arada biri kalbinizi sıkıp bırakıyor,donuklaşıyor yüzünüz..Sonra birden içeri mahşeri bir kalabalık giriyor ,üst kattakiler aşağı,alt kattakiler yukarı toplanıyor...feryatlar figanlar;Bakın diyorlar..korkmuş gözleriyle bakıp,titrek kolarını uzatarak cama..İçindeki sıkıntının nedenini anlayarak çeviriyorsun başını cama bir hamleyle! O da ne Allah'ım!!Göz alabildiğince kara bulutlar,yeri göğü hallaç pamuğu gibi attıran fosfor bombaları(hani şu önce iç organları patlatıp,sonra vücudu zerrelere ayıran bomba)Sanki mahşer yeri olmuş az önceki hoş mekan!Herkes birbirini unutmuş,can derdine düşmüş,sağa sola kaçıyorlar ama nafile ölümden kaçış yok!Bağırıyosun ,ellerin yüzünü parçalıyor!Allah'ım! Allah'ım!Toplu durmayın diye haykırıyorsun gırtlağın yırtılıcasına!Bir arada durursak hepimiz birlikte ölürüz!Bunları söylerken Allahım acı çekmeden ölsem diye dua ediyorsun içinden,sonra film şeridi hayatın geçiyor gözünden,annen geliyor aklına ilk!Sonra bir bir sevdiklerin!Gözyaşların yakıyor yanaklarını!Bir hıçkırık kor gibi oturuyor boğazına!Ebabil kuşları gibi tepende ölüm uçakları ve sen ellerin başında bir merdiven sağanlığında ölümü bekliyorsun!Feryatların içinden işitiyorsun;İsrail kudurmuş ve önüne gelen heryeri bombalayacakmış,hayatında ilk kez küfrediyorsun!O an bir bomba olup o it sürülerinin içinde kendini patlatmak geçiyor içinden ama ya şimdi ,aciz bir kelebek misali ruhun uçmayı bekliyor...Sonra gökten yıldızlar yağmaya başlıyor üzerine!!!


    Allahhhh!!!!!Gözlerini açıyorsun,yastığın ıpıslak olmuş,kanter içinde ,genzinde bir yangınla uyanıyorsun!Blinç altında yanık kokusu!Tüm bunların bir rüya olduğuna şükredemiyorsun bile!

    Ey ölüm korkusu ,nasıl bişeysin sen?

    not:bizzat hala etkisinden kurtulamadığım dün geceki rüyamdır...
    by moonse
    Twitter Facebook Google+


  3. 22.Ekim.2010, 11:01
    #2
    Üyelik tarihi
    29 Haziran 2010
    Nereden
    Adana
    Mesajlar
    74
    Ölüm, bir ayrılık değil, % 99 tanıdıklarına ve sevdiklerinle bir vuslattır. Sevdiklerimizin bir çoğu bizi beklemektedir ötelerde. Burada kalanlar ise pek azdır. Üstelik onlar da kısa zaman sonra yanımıza gelecek.
    Korkulması gereken tek şey hesap günü ne yapacağımızdır.
  4. 22.Ekim.2010, 11:01
    #2
    Üye
    Ölüm, bir ayrılık değil, % 99 tanıdıklarına ve sevdiklerinle bir vuslattır. Sevdiklerimizin bir çoğu bizi beklemektedir ötelerde. Burada kalanlar ise pek azdır. Üstelik onlar da kısa zaman sonra yanımıza gelecek.
    Korkulması gereken tek şey hesap günü ne yapacağımızdır.
  5. 22.Ekim.2010, 15:52
    #3
    Üyelik tarihi
    29 Haziran 2010
    Mesajlar
    543
    Elbette öyle Bedii,söylediklerinin aksini savunmak saçmalık olur zaten.Lakin konumuz biraz farklı;rüyada da olsa can derdine düşmüş biri olarak söyleyebilirim ki;en acı korku bu korku!Belki ölüm de değildi korkutan,acı çekerek ölmekti belki..Orada bile ilk annem gelmiş aklıma,belki ondan uzakta ölmekti asıl korkutan...Ya da o vahşeti görmekti!Gerçekte boğulma tehlikesi atlatmışlığım var,bu kadar sahici yaşamamıştım bu korkuyu ...
    Söylemek istediğim öleceğinizi düşündüğünüz anlar(rüya da olsa) yaşadınız mı hiç?
  6. 22.Ekim.2010, 15:52
    #3
    Üye
    Elbette öyle Bedii,söylediklerinin aksini savunmak saçmalık olur zaten.Lakin konumuz biraz farklı;rüyada da olsa can derdine düşmüş biri olarak söyleyebilirim ki;en acı korku bu korku!Belki ölüm de değildi korkutan,acı çekerek ölmekti belki..Orada bile ilk annem gelmiş aklıma,belki ondan uzakta ölmekti asıl korkutan...Ya da o vahşeti görmekti!Gerçekte boğulma tehlikesi atlatmışlığım var,bu kadar sahici yaşamamıştım bu korkuyu ...
    Söylemek istediğim öleceğinizi düşündüğünüz anlar(rüya da olsa) yaşadınız mı hiç?
  7. sevdiye_88
    22.Ekim.2010, 16:17
    #4
    içinde yaşadığın duyguları rüyanda gerçekleştirmen alışılagelmiş bir durum. bende gündüz vakti saçlarımla sürekli uğraşıyorum gece rüyamda sürekli saçlarımın babam tarafından kesildiğini görüyorum. ona çok kızyorum. ve sabah kalkıyorum saçlarım yerinde duruyor sona derin bir ohhh çekiyorum.

    ben hiç rüyamda ölümü hisstemedim ancak ölüyormuş gibi gökyüzüne uçtum.
  8. 22.Ekim.2010, 16:17
    #4
    sevdiye_88 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    sevdiye_88
    Misafir
    içinde yaşadığın duyguları rüyanda gerçekleştirmen alışılagelmiş bir durum. bende gündüz vakti saçlarımla sürekli uğraşıyorum gece rüyamda sürekli saçlarımın babam tarafından kesildiğini görüyorum. ona çok kızyorum. ve sabah kalkıyorum saçlarım yerinde duruyor sona derin bir ohhh çekiyorum.

    ben hiç rüyamda ölümü hisstemedim ancak ölüyormuş gibi gökyüzüne uçtum.
  9. 22.Ekim.2010, 16:27
    #5
    Üyelik tarihi
    29 Haziran 2010
    Mesajlar
    543
    Haklısın Sevdiye,bu tür abuk rüyalar çok görürüm ben;ama bu başkaydı yahu
    Senin rüyan da ilginçmiş..
    Şunu söylemek gerekirse,konu rüyadan çok ölüm korkusuyla ve onu hissetmekle alakalı arkadaşlar...
  10. 22.Ekim.2010, 16:27
    #5
    Üye
    Haklısın Sevdiye,bu tür abuk rüyalar çok görürüm ben;ama bu başkaydı yahu
    Senin rüyan da ilginçmiş..
    Şunu söylemek gerekirse,konu rüyadan çok ölüm korkusuyla ve onu hissetmekle alakalı arkadaşlar...
  11. sevdiye_88
    22.Ekim.2010, 16:38
    #6
    Ölümden korkusu her insanda var ama ölmektenmi, ölememektenmi korkmak lazım yada hayırlı ölümümü beklemek lazım.
  12. 22.Ekim.2010, 16:38
    #6
    sevdiye_88 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    sevdiye_88
    Misafir
    Ölümden korkusu her insanda var ama ölmektenmi, ölememektenmi korkmak lazım yada hayırlı ölümümü beklemek lazım.
  13. 22.Ekim.2010, 17:09
    #7
    Üyelik tarihi
    25 Haziran 2010
    Nereden
    İstanbul/Üsküdar
    Mesajlar
    1.112
    ölüm içerikli rüya pek görmedim.. arada bir karabasan/lı rüyalar görürüm.. genelde yüksek bir yerden düşerim.. bazen uykulu/uyanık halinde olurum fakat hiç kıpırdayamam.. bağırmak isterim bağıramam.. o an beni korkutuyorlar.. uyku felcinden kendime gelmek için öyle çok mücadele ediyorum ki!

    ölümü elbette sık sık düşünürüz.. ve idrak ederiz ki, ölüm yok oluş değil.. diriliş.............bu dünyaya niçin geldiğimizin bilincindeyiz.. nerden geldik ve nereye gideceğiz?! yaşadığımız dünya adı üstünde ''yalan dünya''.. buraya gönderilişimizin sebepleri var.. ruhlar aleminde Rabbimize ne söz verdik?! verilen sözleri yerine getiren ruhlardan olmak dileğiyle inşaallah..

    bazen ölümü daha detaylı ve gerçekci düşününce çok korkuyorum.. korkum ölmekten değil.. bilerek-ki (hiç bir insan bilerek, isteyerek hata yapmak istemez.. sadece nefsimizin bizi aldatmasına aldanırız) bilmeyerek yaptığım hatalardan.. hesap gününden çok korkuyorum.. ama korku/ümit arası yaşıyorum.. tüm hatalarıma, korkularıma rağmen Rabbimden ümidimi kesmiyorum..

    inşaallah bağışlanan kullardan oluruz.. Rabbim tüm Muhammed ümmetine bu dünyada ve ahirette iyilik güzellik versin.. amin..
  14. 22.Ekim.2010, 17:09
    #7
    Üye
    ölüm içerikli rüya pek görmedim.. arada bir karabasan/lı rüyalar görürüm.. genelde yüksek bir yerden düşerim.. bazen uykulu/uyanık halinde olurum fakat hiç kıpırdayamam.. bağırmak isterim bağıramam.. o an beni korkutuyorlar.. uyku felcinden kendime gelmek için öyle çok mücadele ediyorum ki!

    ölümü elbette sık sık düşünürüz.. ve idrak ederiz ki, ölüm yok oluş değil.. diriliş.............bu dünyaya niçin geldiğimizin bilincindeyiz.. nerden geldik ve nereye gideceğiz?! yaşadığımız dünya adı üstünde ''yalan dünya''.. buraya gönderilişimizin sebepleri var.. ruhlar aleminde Rabbimize ne söz verdik?! verilen sözleri yerine getiren ruhlardan olmak dileğiyle inşaallah..

    bazen ölümü daha detaylı ve gerçekci düşününce çok korkuyorum.. korkum ölmekten değil.. bilerek-ki (hiç bir insan bilerek, isteyerek hata yapmak istemez.. sadece nefsimizin bizi aldatmasına aldanırız) bilmeyerek yaptığım hatalardan.. hesap gününden çok korkuyorum.. ama korku/ümit arası yaşıyorum.. tüm hatalarıma, korkularıma rağmen Rabbimden ümidimi kesmiyorum..

    inşaallah bağışlanan kullardan oluruz.. Rabbim tüm Muhammed ümmetine bu dünyada ve ahirette iyilik güzellik versin.. amin..
  15. 26.Ekim.2010, 10:53
    #8
    Üyelik tarihi
    29 Haziran 2010
    Mesajlar
    543
    Korku/ümit arası yaşamak;sanırım insan/kul olarak yaşamakla doğru orantılı...Son cümlendeki duana ben de amin diyorum abla...
  16. 26.Ekim.2010, 10:53
    #8
    Üye
    Korku/ümit arası yaşamak;sanırım insan/kul olarak yaşamakla doğru orantılı...Son cümlendeki duana ben de amin diyorum abla...
  17. Eshat
    16.Aralık.2010, 08:08
    #9
    Ölüm insanı nefsi duygularını frenleyen önemli bir etkendir. Ölümü zaman zaman düşünerek kendimize bazı soruları sormalıyız.

    Bir yok oluş değil yeni bir hayatın başlangıcı olan ölüm, bir insanın yaşamında ki kaçınılmaz gerçeğidir. Bu gerçek er ya da geç bir gün bizim de kapımızı çalacaktır. Önemli olan dinimiz ve insanlığımız üzerine güzel bir şeyler yaparak hayattan göçüp gitmektir.
  18. 16.Aralık.2010, 08:08
    #9
    Eshat - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Eshat
    Misafir
    Ölüm insanı nefsi duygularını frenleyen önemli bir etkendir. Ölümü zaman zaman düşünerek kendimize bazı soruları sormalıyız.

    Bir yok oluş değil yeni bir hayatın başlangıcı olan ölüm, bir insanın yaşamında ki kaçınılmaz gerçeğidir. Bu gerçek er ya da geç bir gün bizim de kapımızı çalacaktır. Önemli olan dinimiz ve insanlığımız üzerine güzel bir şeyler yaparak hayattan göçüp gitmektir.

Benzer Konular

  1. Soğuk yere oturmak ishal yapar mı?
    Konu Sahibi ut82 Forum Her Telden
    Cevap: 1
    Son Mesaj : 25.Kasım.2014, 15:15
  2. Soğuk havalardan Romatizması etkilenen var mı?
    Konu Sahibi Kayıtsız Üye Forum Sağlık (Genel)
    Cevap: 1
    Son Mesaj : 20.Kasım.2014, 19:04
  3. Siz hiç bunları düşündünüz yada denedinizmi?
    Konu Sahibi Zümrüdü Anka Forum Engelliliğe Dair / Diğer
    Cevap: 1
    Son Mesaj : 06.Nisan.2011, 13:35
  4. Omurilik felçlileri soğuk havalarda daha mı çok üşüyor?
    Konu Sahibi ebru_mm Forum Sağlık / Omurilik Hasarları (OF)
    Cevap: 2
    Son Mesaj : 09.Mart.2011, 11:43
  5. Otistik çocukların zehirlenmiş olabileceğini düşündünüz mü?
    Konu Sahibi Jarnana Forum Otizm ve Zihinsel Engellilik
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 01.Ağustos.2010, 21:12

Bu Konu için Etiketler