Seda bir teferruatmış meğer / Engelli Şiirleri

Seda bir teferruatmış meğer / Engelli Şiirleri

07 Eylül 2010 - 20:33

Seda bir teferruatmış meğer;Varsa yüreğinde ses zarın!



İsyanım ilk kendime olmuştu darağacındaki doğumlarda,



Doktor Teyzenin kulak zarını patlatırcasına çıkan seda,



Sanki bende değil de doğumhanenin çook uzağında…





Ne ‘Maşallah’ seslerini duydum akrabalarımın,



Ne güzel tınısını,bağrı sevda kokan anacığımın,



Ne de evlat hasreti çeken gariban babamın….





Çay bardağına vurulup oyun yapılan sesler,



O bakışlar ki;benim yön çevirmemi bekler.



Nafile anam nafile…Alnıma yazılmış bir kere engeller….





Dandini dandini dastana ninnileri söylenmiş,



Bostancılar danayı kovmuş,beni hep sevmiş,



Bense bebekliğimde bunu hiç bilmemiş….





Çıkardığım agu agu seslerini duyanlar,



An gelince yüzüme hayran hayran bakanlar,



Anlayınca yüreğini kaybetmiş kulağımı,acıyarak bakanlar….





Saklambaçlarda sobeleyen arkadaşlarım olmadı,



Olduysa da ruhum hiç duymadı.



Saklanmak ve bulunmak bana öylesine yalındı….





Okuduğumda ‘’aferin’’lerini duyamadım öğretmenimin,



Doyamadığım başımı okşayıp,yanağıma koyduğu buselerinin,



Öğrenmiştim oysa onu duymayı,kalbinden verdiği sesinin….





Okulda ‘tavşan kaç,tazı tut,’demediler hiç bana,



Ne tavşan olabildim,ne tazı !..yağ satarım bal satarımlarda….



Çökmüştü bir kere omuzlarım,kader ağacımın altındaki yalnızlığıma…





Mahalle gençlerinin dinlediği rock şarkıları,



Çekmecelerde saklanan kasetleri ve plakları,



Hiç bilmedim,bilemedim,müziğin ruhuma katacağı sevdaları….





Ne vizyondaki filmlere gidebildim gençliğimde,



Ne martıları dinledim boğaz sahillerinde,



Ne de ruhumu ,kör olmuş kulağımın derinliklerinde….





Bana akan bir yüreğin duyamadım seni seviyorumlarını,



Buğulu bir bakışı,nazlı bir edayı ve bir tatlı sedayı,



Duyamadım yaaarr duyamadım,ruhumun ihtiyaç duyduğu gıdayı…..





Ne evet dediğini duyabildim heyecanla,



Ne de sordu zaten nikah memuru da bana,



İndirmişlerdi oysa ruhuma, bir tokat da nikah masasında….





Ne eşimi hastaneye götüren ambulans sesini,



Ne dünyaya gelen yavrumun ağlayan dillerini



Ne de doktorun beni tebrik eden sesindeki yüksekliği





Varlıkla yokluk arası bir dünyaymış anladığım,



Vazgeçmemek lazımmış yaşamaktan,duymasa da kulağım



Seda bir teferruatmış meğer;varsa yüreğinde ses zarın!....





Yazar: Duru

Bu haber 35 defa okunmuştur.

YORUMLAR

  • 0 Yorum